همه آدما یه روزایی دارن که توش خیلی غصه میخورند..بعضا اگر برای یکی این روزاش طولانی شه، مشکلات دیگه اضافه شه و ضعفِ شخصیتی هم چاشنیش، یه وقتایی فکر میکنه که اصلا ای کاش هیچ‏وقت نبود..و حالا که هست ای کاش میشد اصلا نباشه..به زبان ساده همون خودکشی.

منتهی این مقوله واسه افراد با تفکرات مختلف تعابیر مختلفی داره.. برای من از اون نوعی ه که حاضر نیستم این کار رو بکنم.. به هر دلیلی، گناهه! ضابع ِ ! نه دنیا گیرم میاد نه آخرت و فقط فرصتی که بهم دادند رو مثل احمقا تحت تاثیر یه بحران گذرا از دست میدم..

همیشه فکر میکردم چی میشد اگر یه اتفاقی میفتاد که من یه بلایی سرم میومد که میرفتم کمایی، چیزی..و مرگ و از دست دادن رو تجربه می‏کردم..و میفهمیدم که واقعا اگر نباشم بقیه ککشون میگزه یا نه.

دیشب این فیلم ِ"5کیلومتر تا بهشت" رو نشون داد که والدین دختر ه هنوز بعد این همه سال دلشون واسش می‏تپه و ... ولی مامانم یهو گفت آدم واسه یکی که خودکشی کرده که کاری نمیکنه!

از اون موقع تو فکرم..که مامانم با منظور گفت..یا واقعا همچین اعتقادی داره؟؟

و بیشتر واسه خودم متاسف شدم که... البته از یه نظر هم خوشحال..چون من هیچ‏وقت شکر خدا از این قصدها نکردم..شایدم فقط از ترسم ه

هِیییییییی روزِگار!

کاشکی همه چیز با یه و ِرد تموم میشد!کاشکی میشد رفت یه جایی که هیچکدوم از این دور و بریا نبودن..آخه نمیشه بین همه اونایی که هر روز ازشون انرژی منفی میگیری، اتاقی که هر روز حالت رو بیشتر بهم میزنه، افرادی که هر روز بیشتر تحقیرت میکنند و تو رو به مرگ راضی..بمونی و بتونی تغییر کنی..

گاهی باید هجرت کرد تا نپوسید.آخه عمر انسان، میوه شاخسار طبیعته.(این جمله آخر رو از کتاب شکوفایی عقل در پرتو نهضت حسینی-آقای جوادی آملی آوردم.) اگر آدمی این میوه رو در راهش صرف نکنه بالاخره وقت پلاسیدگیش هم میرسه و تلف میشه..پس تا دیر نشده باید کاری کرد!

قراره این هفته بریم نجف، کربلا ...

یعنی یه سفر..یه جای دور از اینجا..البته باید بگم که این سفر یکی از همین آدمای دورو برم که خیلی از مامانم بدتر برخورد میکنه هم همراهمه!

تازه این سفر که یه هفته بیشتر نیست! ما یه ماه، ماه رمضون رفتیم آخرش با گناه داریم خارج میشیم.. میگن تو شب قدر چند دسته از آدما بخشیده نمیشند، یکیش اونایی اند که کینه تو دلشونه.. اونایی که عاق والدینند.. یعنی والدین ه ازشون ناراضی اند.. منی که بهم میگند تو دلت کینه است و عقده ای هستی.. منی که مامانم هر بار میبینتم میگه ازت ناراضی ام و تو بدبخت میشی و همین دوروبریات میندازنت بیرون.. اونوقت منی که از خودم و خودت هم کینه دارم میتونم باز امیدوار باشم؟ اگر نباشم که باز میگی گناهه.. ما که این خوف و رجاء رو نفهمیدیم.. مثل خیلی چیزای دیگت.. از علم فقط وسواسش رو یاد گرفتیم.. میگن کسی که شب قدر بخشیده نشه تا عرفه بخشیده نمیشه.. میگن کسی که آدم نشد ببرینش کربلا اگر خوب نشد دیگه خوب نمیشه.. اگر من رفتم و با همون کوله‏بار بدبختی قبلیم برگشتم چی؟؟؟:/

کاش همون اتفاق اول میفتاد..که اون بلاهه سرم میومد.. تو جلسه توجیهی گفتند اونجا امکان دزدی،تجاوز، بمب و... هست. یه لحظه فکر کردم اگر همچین بلایی سرم بیاد چی میشه! چقدر خرم! چرا ما آدما همیشه میخوایم با حذف صورت مسئله به جواب برسیم؟؟خب آخه صفحه سفید و بیشتر از پاک کن دوست داریم. درسته که خودت گفتی اگر توبه کنیم حتی بدیهامون رو به خوبی تبدیل میکنی، اما میدونی که این کار یعنی چقدر سختی، چقدر صلابت و استحکام شخصیت، ثبات قدم، اراده و... 

انصافا چندتاشو تو من میبینی؟؟؟

به قول اون آقا، آب کثیفم میاد تو باغ یه میوه ای میده...دیگه حرم شما، آقا از باغ که خیلی بیشتره..من یعنی از اون کثافات کمترم که نخوام یه ثمر داشته باشم تو باغ حرمت؟؟

یعنی واقعا میشه همه چیز متعادل شه؟؟ چجوریش با خودت

میدونم ممکنه خدام منو نبخشه..میدونم محبتم به شما فقط میتونه در حد ادعا بوده باشه..اما اونقدری از بخشندگی میدونم که شما رو کریم میخونند یعنی چی..که اگر از شما بخوام واسطه بشین یعنی چی.. واسه همینه که میگم لبیک.. چون این اولین قدم واسه یه شروعه.. همانطور که اولین مرحله احرام هم از مسجد شجره و با لبیک گویی شروع میشه.. پس لبیک:)!